تبلیغات
ضمیر - علی نیکجو - دو - سانتاگ و تماشای رنجِ دیگران

:درباره وبلاگ

:آرشیو

:نویسندگان

:آخرین پستها

آماروبلاگ

دوشنبه 29 خرداد 1396-06:58 ق.ظ




زنی از شهروندان سارایوو میگفت: " اکتبر 1991 اینجا نشسته بودم توی آپارتمانِ زیبایم تا اینکه صرب ها به کرواسی حمله کردند. وقتی اخبار، تصاویر مستندی از ویرانی هایی را که فقط چند صد مایل با ما فاصله دارد نشان میداد، پیش خودم گفتم "وای چه ترسناک" و بعد زدم یک شبکه دیگر. بنابراین چطور میتوانم از دست یک نفر در فرانسه یا ایتالیا یا آلمان کفری شوم که کشتار های هر روز اینجا را در اخبار میبیند و میگوید "وای چه ترسناک" و بعد میرود دنبال یک برنامه دیگر. عادی است. آدم ها همه اینطوری اند". مردم هرجا که احساس امنیت میکنند، نسبت به #درد بی اعتنا هستند.


#سوزان_سانتاگ#تماشای_رنج_دیگران#نشر_چشمه



نظرات() 

تاریخ آخرین ویرایش:دوشنبه 29 خرداد 1396 07:02 ق.ظ


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر