تبلیغات
ضمیر - علی نیکجو - پنجاه و دوم - ریویوی کتاب: دایی جان ناپلئون
دوشنبه 17 اردیبهشت 1397

پنجاه و دوم - ریویوی کتاب: دایی جان ناپلئون

   نوشته شده توسط: علی نیکجو    





دایی جان ناپلئون - نویسنده : ایرج پزشک زاد - 1349 شمسی


ریویوی کتاب:

راست و پوست کَنده اش این است که دایی جان ناپلئون از رُمان های مهم فارسی است. شاید به این دلیل که تلخ است و گزنده و خنده دار و شخصیتی دارد دون ژوان صفت به نامِ اسدالله میرزا که حقیقتا شخصیتِ نابی در ادبیاتِ فارسی است. به همه نمی شود خواندن کتاب را توصیه کرد اما اگر مخاطبِ جدی ادبیات هستید، بخوانیدش. نقدِ آریستوکراسی بیداد میکند در این کتاب. نثرش سهل و ساده و همه فهم است و وجوه کُمیکش فوق العاده. شخصیت اصلی که داستان از زاویه ی دید او روایت میشود، پسر نوجوانی است عاشق پیشه در میان یک نزاعِ خانوادگیِ بی ربط و البته بغرنج. اسم کتاب را اگر دقت کنید، اسم یکی از شخصیت های اصلی رُمان است. دایی شخصیت اصلی، توهم این را دارد که شبیه به ناپلئون است. هر توضیحی بیش از این موجب میشود لذت خواندن برایتان کم شود. اما قبل از تمام کردنِ متن این را هم باید بنویسم. رُمان، هم در سیر وقایع و هم در کلام، دچارِ وجوه اروتیک است، و نگرشی متفاوت از قرائت رسمی نسبت به توده های سنتی - مذهبی جامعه دارد. این را هم حواستان باشد که حتما خواندنِ رُمان بهتر از دیدن سریالِ خوبی است که ناصر تقوایی در اوایل دهه 50 از روی کتاب ساخته. به دو دلیل. یکی اینکه کتاب از حیثِ خلقِ لحظات کمدی، فوق العاده است در حالی که سریال شاید به نیمی از این موفقیت هم دست پیدا نکرده. و دو اینکه، پایان بندی کتاب، متفاوت از پایان بندی سریال است. پایان بندی کتاب، خاص است و تعمیم دهنده، در حالیکه پایان بندی سریال، این ویژگی را ندارد. 


راهنمای کتاب:
راستش تا همین چند سال پیش اگر میگفتید دایی جان ناپلئون توانسته مجوز انتشار بگیرد و به صورت رسمی چاپ شود، خنده دار به نظر می رسید. اما حقیقتش این است که کتاب بی کم و کاست چاپ شده و خوب هم چاپ شده. برای تهیه اش به انتشاراتِ خوب "فرهنگ معاصر" مراجعه کنید. رمان 700 صفحه است در قطع پالتویی.


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر